شهادت امام جواد ع

محمد بن علی بن موسی مشهور به امام جواد و امام محمدِ تقی، نهمین امام همام، ۱۰ رجب سال ۱۹۵ ه.ق در مدینه منوره متولد شدند. پدر برزگوارشان حضرت رضا علیه السلام و مادرشان، سبیکه نوبیّه( و به روایت، خیرزان) بوده است که ایشان را از خانواده ماریه قبطیه( همسر پیامبر اکرم ص) دانسته اند.

کنیه ایشان، ابوجعفر و ملقب به جواد، تقی، زکی، قانع، رضی، مختار، متوکل، مرتضی و منتجب می باشند.

زندگانی حضرت، معاصر با دو خليفه عباسى مأمون(۱۹۳ - ۲۱۸) و معتصم (۲۱۸ - ۲۲۷) بوده است.

همسران ایشان و جناب سمانه خاتون( کنیز حضرت) و ام فضل( دختر مأمون) است که دارای ۴ فرزند از جناب سمانه خاتون به نام های علی( امام علی نقی علیه السلام)، موسی مُبَرقَع، فاطمه و امامه( و در برخی منابع اشاره به نام های محمد، زینب، حکیمه، خدیجه و ام کلثوم شده است) می باشند.

امام جواد علیه السلام در طول زندگانی شریفشان به تبیین شریعت، شرکت در مناظرات و مبارزه با فرقه های انحرافی غلات، واقفیه، اهل حدیث و واقفیه پرداختند.

غالب شاگردان و اصحاب ایشان، اصاب پدر بزرگوارشان حضرت رضا علیه السلام بوده اند و برخی نیز تعداد آنان را به ۲۵۷ تن رسانده‌اند که عبدالعظیم حسنی، احمد بن ابی‌نصر بزنطی، حسن بن سعید اهوازی، احمد بن محمد برقی و ابراهیم بن هاشم از مشهورترین از آنان می باشند.

حضرت جوادالأئمه علیه السلام در سن ۷ سالگی به امامت رسیدند و در سن ۲۵ سالگی به دست ام فضل( با همکاری و تحریک دستگاه خلافت) و خوراندن زهر به حضرتشان، به شهادت رسیدند.


منابع: حيات فكرى و سياسى ائمه، جعفريان ،ص:۴۷۱- دلائل‌الامامه‌، منسوب ‌به ‌محمد بن جریر طبری‌ آملی‌، ج۱، ص‌۳۹۶- مناقب ‌آل ‌ابی‌طالب‌، ابن ‌شهر آشوب‌، ج‌۴، ص‌۳۷۹- القاب ‌الرسول‌ و عترته‌، در مجموعه ‌نفیسه ‌فی ‌تاریخ‌ الائمه‌، ج۱، ص‌۲۷۲- مروج‌الذهب ‌و معادن‌الجوهر، علی‌ بن ‌حسین‌ مسعودی، ج۱، ص‌ ۲۱۶- بصائر الدرجات ‌الکبری‌ فی‌ فضائل‌ آل‌محمد (ع‌)، ج۱، محمد بن حسن ‌صفار قمی‌، ص‌۲۰۱- الشجره‌ المبارکه ‌فی ‌انساب ‌الطالبیه‌، محمد بن عمر فخررازی‌، ج۱، ص‌۷۸- تحفه ‌الازهار و زلال‌ الانهار فی ‌نسب‌ ابن اء الائمه ‌الاطهار، ضامن‌ بن شدقم‌، ج‌۲، قسم‌۲، ص۴۲۹- الحياة السياسية للامام الجواد عليه السّلام، جعفر مرتضی عاملی، ص ۶۵- رجال النجاشى، ص ١٧٧- الفهرست، ابن نديم، ص ٢٧۶- رجال كشى ص ۵۰۲ و ص ۵۹۵

 

دسته بندی: