در باب سخن آمدن از حضرت علی علیه السلام در قرآن کریم می توان بیان داشت که قرآن کریم درباره هیچ کس پس از پیامبر خدا(ص)، به اندازه امام علی(ع) سخن به میان نیاورده است. گرچه نام آن حضرت به صراحت نیامده، و لیکن با عنوان ها و عبارت های گوناگون، که از تصریح

یکی از ویژگی های قرآن کریم که از جنبه های اعجاز این کتاب مقدس نیز محسوب می گردد، جامع بودن آن است. امور کلی و جزئی در قرآن کریم ذکر گردیده است؛ که گاهی بنابر مصلحت ها و حکمت هایی، قرآن کریم برخی مسائل را به صورت اصول کلی بیان می کند و به جزئیات مسائل نمی پردازد.
از سوی دیگر، در بسیاری از موارد، قرآن کریم از کنایه، مجاز و استعاره نیز استفاده کرده که این شیوه، به اتفاق سخن شناسان، از تصریح کردن، رساتر است. برای مثال، در قرآن کریم از افراد، کمتر نام برده شده است، چنان که نام های تعداد کمی از شمار بسیارِ پیامبران در قرآن آمده است و البته این سخن به آن معنا نیست که تعداد پیامبران محدود به همان چند نفر بوده است؛ زیرا در برخی مواضع دیگرِ قرآن، به کنایه و اشاره از دیگر پیامبران نام برده است، برای نمونه به نام حضرت خضر(ع) در «فَوَجَدَ عَبْداً مِنْ عِبادِنا» (کهف: ۶۵) اشاره کرده است.
در باب سخن آمدن از حضرت علی علیه السلام در قرآن کریم می توان بیان داشت که قرآن کریم درباره هیچ کس پس از پیامبر خدا(ص)، به اندازه امام علی(ع) سخن به میان نیاورده است.
 گرچه نام آن حضرت به صراحت نیامده، و لیکن با عنوان ها و عبارت های گوناگون، که از تصریح کردن به نام آن حضرت تأثیر بیشتری دارد، به امام علی(ع) اشاره می کند که برخی از آیات قرآن دراین باره، در ذیل می آید:

۱. آیه ۶۱ سوره آل عمران؛ که بنابر نظر مفسران بزرگ و روایات صحیح، به مسئله خلافت امام علی(ع) و نیز این موضوع که علی(ع) جان پیامبر است، اشاره می کند.
۲. آیه ۲ سوره نجم؛ که در آن، بزرگ ترین آیت الهی، به وجود علی(ع) تفسیر شده است.
۳. آیه ۴۳ سوره رعد؛ که علی(ع)، به عنوان شاهد رسالت تفسیر شده است.
۴. آیه ۵۶ سوره مائده؛ که در آن ولایت، به ولایت علی بن ابی طالب(ع) تفسیر شده است.
۵. آیه ۵۵ سوره مائده؛ که منظور و شأن نزول آیه، امام علی(ع) است و اینکه ایشان در حال رکوع، انگشتر خود را به سائل بخشید.
۶. آیه ۱۵ سوره انفال؛ که در آن به شجاعت و پشت نکردن علی(ع) به دشمنان اشاره شده است.
۷. آیه ۲۰۷ سوره بقره؛ که در آن به ایثار و فداکاری علی(ع) اشاره می شود.
۸. آیه ۸ سوره بینه؛ که در آن به رضایت خداوند از شیعیان علی(ع) تفسیر شده است.
۹. آیه ۹۶ سوره مریم؛ که در آن به محبت علی(ع) در دل های مؤمنان اشاره شده است.
۱۰. آیه ۲؛ سوره نبأ؛ که در آن «نبأ عظیم» به ولایت علی(ع) تفسیر شده است.
 منابع:
پاسخ به پرسش ها از دیدگاه تشیع و تسنن، مؤسسه آموزشی، پژوهشی مذاهب اسلامی، صص ۱۶۵ و ۱۶۶.
هزار و یک نکته از قرآن کریم، اکبر دهقان، صص ۱۷۷-۱۸۴.

دسته بندی: