عنوان: مباني فقهي مقابله با فِرقه انحرافي عرفان كيهاني (حلقه)

استادراهنما:  حجت الاسلام والمسلمین حجت وحيدي

استادمشاور: حجت الاسلام والمسلمین حبيب الله شعباني موثقي

محقق: زهراوحیدی (۲۱/۱۰/۹۴)

چکیده

 صهیونیزم و استکبار جهانی برای ایجاد سلطه همه جانبه خود در مناطق هدف، نیاز به تولید فرقه­های نو در لباس دین و مذهب جهانی دارد، مذهبی که اگر برای هر قوم و ملتی ارائه شد آن را مغایر با  اندیشه­های اساسی خود نداند. بنابراین ایجاد یک مذهب التقاطی اشتراکی آن هم از نوع عرفانی راه حل خوبی برای این مشکل می­تواند به حساب بیاید. فرقه « عرفان کیهانی » که متولد همین تفکّر و مجری همین سیاست بود، پس از گذراندن دوره­های آموزشی اساسی در ترکیه، ارمنستان و انگلیس از سال ۱۳۸۳ به طور رسمی در کشورمان شروع به فعالیت نمود و دیری نپایید در پوشش یک موسسه به ظاهر فرهنگی فعالیت خود را ادامه داد. رییس این فرقه در سال ۱۳۸۵ موفق شد مجوز یک سازمان مردم نهاد را کسب نماید که به دلیل تخلفات گسترده، مجوز وی تمدید نگردید و اندک اندک غفلت دستگاه­های فرهنگی، امنیتی و حقوقی به هوشیاری و بیداری تبدیل شد و در برابر انحرافات عدیده در این فرقه و شبکه هرمی آن موضع های اجرایی گرفتند. شاید برای برخی همچنان این سئوال باشد که کدام مبنای فقهی و قانونی اجازه داه تا مجریان قانون در کشور دست به مقابله با این فرقه انحرافی بزنند؟ رهین این تحقیق عیان ساخت که بهره گیری از آیات و مبانی فقهی « افساد فی الارض و محاربه »، « بدعت» و « ارتداد»، همچنین بندهای مختلف فصول قانون مجازات اسلامی و استناد به ادله مراجع عظام تقلید در صدور فتوا در مقابله با این گروه، می تواند چراغ راهی در مقابل مسئولان قضایی کشور قرار داده تا در صیانت از سلامت دینی و بهداشت روانی جامعه بیش از پیش همت گمارند. این تحقیق پنجره ای رو به بررسی مبانی حق برخورد جامعه با چنین شبکه و فرقه­هایی گشوده و فتح بابی در این عرصه کرده است.

 کلیدواژه ها: فرقه، فرقه انحرافی، عرفان کیهانی، فقه جعفری، حقوق موضوعه، آزادی­های دینی.

 

 

 

 

دسته بندی: