کتاب« زینب، شکوه شکیبایی» نوشتهٔ موسی صدر با ترجمهٔ مهدی فرخیان در نشر امام موسی صدر چاپ شده است. کتاب شکوه شکیبایی دو سخنرانی از امام موسی صدر، دربارۀ نقش حضرت زینب (س) در واقعۀ عاشورا و رخدادهای پس از آن است.

کتاب در قطع پالتویی و در ۴۰ صفحه تنظیم شده است.

بخشی از کتاب

«چرا از شهری به شهر دیگر می‌رفت؟ شما می‌دانید که در گذشته کاروان نمی‌توانست زمان زیادی را در بیابان به مسیرش ادامه دهد. زیرا اسبان و قاطران و وسایل حمل‌ونقل توانایی پیمودن مثلاً پانصد کیلومتر در بیابان نداشتند. از این رو ناچار بودند که از راه‌هایی بروند که از شهرها و روستاها می‌گذشت. بنابراین، اسرا را از راهی آباد گذراندند؛ یعنی از شهری به شهری و از روستایی به روستایی و آنان را مستقیماً از نجف به شام نبردند.

در هر شهری همان قصه تکرار می‌شود: زینب (س) سخن می‌گوید و مردم جمع می‌شوند و از او می‌پرسند: چه اتفاقی افتاده؟ تو کیستی؟ ماجرا چگونه رخ داد؟

این کار تا سرزمین شام ادامه یافت. در شام نیز همان اتفاق افتاد. با اولین خطبه‌ای که حضرت زینب (س) در قصر یزید گفت، همه چیز روشن شد، تا جایی که همسر یزید خود را با پیراهنش پوشاند و از قصر بیرون رفت و اصرار و پافشاری کرد که زینب (س) و خاندان امام حسین (ع) وارد قصر شوند. جنبش از خانۀ یزید آغاز شد. یزید چه کند؟ آیا می‌تواند همه را بکشد؟

هر کجا که این بانو می‌رفت، مردم را تکان می‌داد و ماجرا را بر آنان آشکار می‌کرد. در اندک زمانی، همۀ جهان اسلام و همۀ امّت از ماجرا آگاه شدند. پس از این بود که امّت دانست که خود مسئول است و مقصّر و باید گناهش را جبران و از آن توبه کند. بنابراین، نخستین وظیفۀ حضرت زینب، پاسداری از شرافت و عزت پس از شهادت امام حسین (ع) بود و سپس به سرانجام رساندن رسالت امام حسین (ع) و بازگویی آن تراژدی و پیکاری که بنی‌امیه می‌کوشیدند آن را در بیابان محصور کنند.»