فرازهایی از زندگانی امام حسن عسکری ع

طایر وحی ام و در کنج قفس ریخت پر من/ شسته شد دامن ویرانه ز اشک بصر من/ کس ندانست و نداند که چه آمد به سر من ...

تا شد به عرش دست نبي ماه عارضش/ شد اين ندا ز بارگه كبريا بلند- تكميل شد شريعت پاك محمدي/ چونان كه گشت دين خدا را لوا بلند